Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Notice: Undefined index: draft_mode in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-content/plugins/microthemer/tvr-microthemer.php on line 8527

Notice: Undefined index: minify_css in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-content/plugins/microthemer/tvr-microthemer.php on line 8529

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/load.php on line 649

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/theme.php on line 2241

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4365

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4365

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/pomo/translations.php on line 208

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4365

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/infinityuitvaart/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4365
Liefdevol | | Infinity Uitvaartzorg

Emotionele weken

outen beeldje zittend man emotionele weken

Midden in de nacht rinkelde de telefoon. Mevrouw was helemaal overstuur, want zij had haar man levenloos op het toilet aangetroffen. Daarna had ze 112 gebeld, de ambulance kwam razendsnel, maar het mocht allemaal niet meer baten.

Ik ben onmiddellijk uit mijn bed gestapt en naar haar toegereden. Ze was uiteraard nog steeds in tranen en in shock en kon maar niet bevatten dat hij was overleden. Het ene moment is er niets aan de hand, hebben ze elkaar een goede nachtrust gewenst en nog een kus gegeven en het andere moment is alles opeens voorbij… Ze zei alsmaar tegen hem, terwijl ze liefdevol over zijn hoofd streek, “hoe kun je nou bij me weggaan?”. Mijn hart brak, ze was zo intens verdrietig!

Op zondagmiddag werd ik gebeld door de echtgenoot van de jonge vrouw (31 jaar) waar ik twee maanden eerder een gesprek mee heb gehad over haar toekomstige uitvaart. Ze wist dat haar ziekte niet meer te genezen was en ze wilde dan ook alles zelf voorbereiden en bepalen, zo ook degene die haar uitvaart zou moeten verzorgen. Helaas belde hij me nu, om te vertellen dat ze keihard haar best had gedaan om zo lang mogelijk bij hem en hun dochtertje te blijven, maar dat ze nu toch was overleden. Samen met haar moeder heb ik haar verzorgd en haar favoriete kleding bij haar aangedaan.

Weer wat dagen later werd ik gebeld door een dochter wiens vader aan zijn laatste beetje toe was. We hadden al een “voorgesprek” gepland die al naar een eerdere datum was verplaatst, maar hij was er toch nóg eerder tussenuit gepiept. De familie heeft thuis afscheid van hem genomen nadat hij verzorgd was en zo hebben we hem uitgeleide gedaan vanuit zijn eigen huis, de plek waar hij wilde sterven.

Nog geen twee dagen daarna rinkelde ‘s avonds de telefoon wederom. Nu was het een zoon wiens vader thuis was overleden. We hebben hem die avond met elkaar verzorgd, wat de familieleden ook veel troost heeft gegeven. Desalniettemin was het hartverscheurend te zien hoe ontzettend verdrietig zijn vrouw en kinderen waren toen de rouwauto de straat uitreed.

Alle vier de uitvaarten waren heel verschillend. Van 15 tot 200 personen die de uitvaart bijwoonden, verschillende leeftijden van de overledenen, andere gezinssamenstellingen enzovoort, maar allemaal waren ze zó liefdevol, zó passend bij de persoon en zó bijzonder. Ze hebben me allemaal diep geraakt en het voelde voor mij zo samen met de betrokken families heel intens en vertrouwd.

Het waren indrukwekkende, emotionele weken, maar ik kijk er met een warm gevoel op terug. Na alle liefdevolle handdrukken en dikke knuffels die ik van de achtergebleven familieleden mocht ontvangen realiseer ik me weer wat een mooi en dankbaar “werk” ik heb…

Emotionele weken | Infinity Uitvaartzorg
Read More

Mijn tranen als uitvaartverzorger

Ik krijg regelmatig de vraag of ik mijn tranen kan bedwingen bij een uitvaart en of ik een ‘knop kan omzetten’. Natuurlijk kan ik geen knop omzetten en ook ben ik niet ‘hard of ongevoelig’. Ik word nog altijd, elke keer weer, geraakt door de emotionele reacties van nabestaanden, de ene keer wat heftiger dan de andere keer.

Omdat ik moet zorgen dat alles vlekkeloos verloopt, precies zoals we met elkaar besproken hebben, is er meestal geen ruimte voor mijn eigen emoties en komen deze er op andere momenten pas uit.

traan-monique-kuprasZo was ik bijvoorbeeld, stilletjes achterin, bij de uitvaart van een kennis, maar dan als ‘belangstellende’ in de aula en op dat moment kon ik mijn tranen niet meer bedwingen en ik kon er ook niet meer mee ophouden. Het leek wel of alles van de afgelopen maanden eruit moest en dat luchtte ontzettend op. Eindelijk was er ruimte voor mijn emoties.

Bij het In Memoriam die ik georganiseerd had in 2014 las ik een prachtig gedicht voor, ‘een emmer vol tranen’. Nadat ik het gedicht voorgedragen had keek ik, voor het weglopen bij het spreekgestoelte, nog even achterom naar het scherm waar de foto’s van de overledenen voorbijkwamen die we die avond herdachten met elkaar. En daar kwam, een volkomen ongepland moment, de foto van mijn overleden vader (2013) voorbij. Daar was het dus ook onmogelijk mijn emoties binnen te houden.

Vorig jaar was ik donateur voor Wereldlichtjesdag en zodoende was ik die avond ook aanwezig bij de herinneringsdienst voor overleden kinderen die werd gehouden. Ook daar overviel het mij, de muziek, de mooie woorden en de warme en intieme sfeer, waardoor ik mijn tranen gewoon heb kunnen laten lopen.

En dan de keer dat ik een moeder naar de rouwkamer begeleidde waar haar dochter van 35 jaar oud lag opgebaard. Het was een volkomen onverwacht overlijden en toen zij haar dochter zag liggen in de kist kwam er vanuit haar diepste binnenste een steeds harder klinkende noodkreet met daarna een onbedaarlijke huilbui. Ze was daar samen met haar vriendin, dus ik heb me echt even terug moeten trekken en mijn opborrelende tranen moeten laten gaan. Dan kun je echt geen ‘knop omzetten’.

Helaas (voor mij) ben ik een ‘open boek’ en kun je zo aan mijn gezicht zien of iets me raakt of niet. Gelukkig vinden de meeste mensen het juist prettig te zien dat het me raakt en dat ik geen ‘kouwe kikker’ ben.
Eigenlijk gaat het altijd goed, ik ben er tenslotte voor de nabestaanden. Ik kan de pijn en het verdriet niet bij ze wegnemen, maar ik kan het wel proberen te verzachten door er voor ze te zijn en te zorgen voor een liefdevol afscheid.

Mijn tranen als uitvaartverzorger | Infinity Uitvaartzorg
Read More

Foetushouding

Een aantal weken geleden was ik bij twee dochters van een mevrouw, om alvast voor te bereiden hoe invulling te geven aan de toekomstige uitvaart van hun moeder. Het betrof een frêle vrouw, die al maanden op haar zijtje in bed lag, liefdevol verzorgd werd en ook regelmatig door de verzorgers op haar andere zijtje gelegd werd.

Zij lag in de zogeheten “foetushouding”. Haar dochters vonden het maar een vreemd idee dat hun moeder, als zij zou komen te overlijden, opeens languit in een kist zou moeten liggen en gingen op zoek naar een oplossing. Zo kwamen zij op het internet de kist tegen die Suzan heeft ontworpen.Foetus-houding-uitvaartkist-Infinity-Uitvaartzorg

Suzan was een gepassioneerd ontwerpster en toen zij ziek werd en hoorde dat zij niet meer beter kon worden, is zij haar eigen kist gaan ontwerpen. Suzan sliep altijd in de foetushouding en zo wilde zij dan ook in haar kist komen te liggen. Ze heeft haar ontwerpen aan een kistenfabrikant getoond en deze vond het een schitterend concept en is over gegaan tot productie van deze kist. Suzan is dan ook onlangs begraven in haar eigen kist.

De dochters vonden deze kist ook zeer geschikt voor hun moeder en zodoende hebben we de kist alvast over laten brengen naar mijn dependance, zodat we deze meteen konden gebruiken als het eenmaal zover zou zijn. Nog geen week later overleed deze mevrouw en kwamen wij naar haar toe om haar te verzorgen en haar in deze mooie kist neer te leggen. Het matrasje, het dekentje en het kussentje zijn van hele zachte materialen gemaakt en dat voelde ook geruststellend aan. Het sluiten van de kist gaat ook op een hele speciale manier. Door middel van koorden in een crèmekleur sluit je de zijkanten van de kist en de bovenkant rijg je met een rood koord.

Het uitkiezen van geschikte bloemen in samenwerking met de bloemist was ook een mooi proces. Op het moment dat de kist in de aula stond, heeft de bloemist ter plekke de bloemen op de kist gedrapeerd en het zag er prachtig uit. Het was een warm en liefdevol afscheid, mede door de gedachte dat hun moeder in een veilige, natuurlijke houding in haar kist lag en omringd was door mooie bloemen, kaarsen, zand met schelpjes en er warme herinneringen zijn opgehaald met de mensen om haar heen die haar lief waren.


Foetushouding | Infinity Uitvaartzorg
Read More

Plaatsvervangende schaamte

Zorg voor ouderenRegelmatig ontmoet ik nabestaanden in een hospice, waar hun dierbare op dat moment is overleden. Een hospice is een bewonderenswaardige instelling waar mensen die de prognose hebben gekregen waarschijnlijk niet langer dan 3 maanden te leven hebben, kunnen verblijven om de familieleden te ontzorgen en om samen met de persoon in kwestie een prettige laatste periode te kunnen ervaren.

Als ik later met hen spreek over deze laatste fase in het hospice, dan krijg ik warme, dankbare verhalen te horen. De vrijwilligers die daar werken zijn allemaal heel liefdevol, behulpzaam en zorgzaam. Niets is hen te veel, de bewoners voelen zich helemaal in de watten gelegd door deze mensen. Ook is er meestal een medisch team en zijn er verpleegkundigen aanwezig om te zorgen voor optimale pijnbestrijding en het zo comfortabel mogelijk hebben, zowel lichamelijk als geestelijk. Families kijken dan ook met veel liefde terug naar deze bijzondere fase.

Helaas zijn er een flink aantal hospices sinds vorig jaar in financiële problemen geraakt, dankzij een onbegrijpelijke aanpassing in de financiering. Zelfstandige hospices vallen nu onder de zorgverzekeringswet en niet meer onder de AWBZ. Het komt er op neer dat vanuit de zorgverzekeraar minder vergoeding komt, omdat de verzekeraar alleen betaalt voor de verpleging en persoonlijke verzorging, maar niet voor de overige kosten zoals bijvoorbeeld huishoudelijke zorg.

In de praktijk betekent dit, dat er niet voor iedereen die het nodig heeft, een plekje gegarandeerd kan worden in een hospice. Het budget wat ze ontvangen is vaak niet meer toereikend en het is vorig jaar al voorgekomen dat het hospice al meerdere keren de kosten op zich hebben moeten nemen om een bewoner op te nemen.

Nu blijkt ook nog dat mensen die uit een verpleeghuis komen of met een andere indicatie binnen de wet langdurige zorg, vaak niet de mogelijkheid hebben om in een hospice of zelfs thuis te sterven als zij dat willen.

Hoe is het toch mogelijk, dat deze mensen niet op een menswaardige en liefdevolle manier kunnen sterven op een fijne plek? Iedereen zou toch recht moeten hebben op dezelfde zorg?

Plaatsvervangende schaamte is wat ik hierdoor voel…

 

Nieuws – Plaatsvervangende schaamte | Infinity Uitvaartzorg
Read More

Altijd samen

Altijd-Samen_Infinity Uitvaartzorg

Mevrouw Lian (zo noem ik haar even) had over mij gehoord van haar buren, waar zij goed contact mee had. Ze wist dat ze niet lang meer te leven zou hebben, omdat zij ‘uitbehandeld’ was zoals dat heet. Ze had geen kinderen en daarom wilde ze graag haar wensen betreffende haar uitvaart vastgelegd hebben. Ze belde me op en vroeg me langs te komen.

Ik werd hartelijk ontvangen met een kopje thee en wat lekkers en ze sprak honderduit over haar leven samen met haar man. Hij was al tien jaar geleden overleden en ze miste hem nog iedere dag. Zijn urn stond bij haar in de kast, zo voelde ze zich wat minder alleen. Ze had wel hele liefdevolle mensen om zich heen, die aanvoelden als familie en zij zouden het op zich nemen om de dingen voor haar te regelen, voor als ze er niet meer zou zijn.

Al haar wensen heb ik opgeschreven, ook de kist die ze uitgekozen had en dat ze in haar trouwjurk opgebaard wilde worden. Trots vertelde ze dat ze er nog steeds in paste.

Toen ik na zo’n drie uur luisteren naar haar prachtige verhalen opstond om weer te gaan, vroeg ze me nog even te wachten. Ze twijfelde een beetje of ze het wel of niet zou vragen. Toch deed ze het. Ze was vrij klein, keek naar me omhoog, pakte mijn arm beet en vroeg “is het mogelijk dat mijn man er ook bij is in de aula bij mijn afscheid?” Ik was erg geroerd, ze keek me zo hoopvol aan. Ze bedoelde natuurlijk zijn urn. Ik bevestigde dat dit zeker mogelijk zou zijn en dat ik er voor zou zorgdragen. Ze keek me heel opgelucht en blij aan en ik kreeg een stevige knuffel van deze frêle vrouw.

Wat heb ik toch een prachtig beroep…

Enkele maanden later overleed mevrouw Lian en zoals afgesproken was haar man erbij.

 

Verhalen – Altijd samen | Infinity Uitvaartzorg
Read More