Ik kan nu oprecht zeggen: ‘Héél anders!’

Monique Kupras - Infinity_ UitvaartzorgHet jaar 2013 is het geboortejaar van Infinity Uitvaartzorg. Tijd om eens terug te blikken op de afgelopen periode. Wat is er veranderd sinds die tijd? Hoe ben ik nu als uitvaartverzorger binnen mijn eigen onderneming ten opzichte van als uitvaartverzorger binnen de grote onderneming? Ik kan nu oprecht zeggen: ‘Héél anders!’.

In het begin moest ik nog een beetje mijn weg zien te vinden, eigen keuzes leren maken. Eenvoudige beslissingen als ‘welke kleding trek ik aan’, ‘wat als er iemand ’s nachts overlijdt, ga ik er dan heen’. Bij de grote onderneming moest ik strak in driedelig pak en ’s nachts hoefde ik er niet uit, want dat werd allemaal door een telefooncentrale geregeld.

Gaandeweg ben ik meer naar mijn eigen gevoel gaan luisteren en deed ik niets meer zoals het ‘hoort’ of volgens protocollen. Ik luister goed naar de nabestaanden, informeer met gepaste nieuwsgierigheid naar hun gevoel, hun beleving en probeer zo te ontdekken wat ze écht nodig hebben. Lees soms ook tussen de regels door en ben vrijwel dagelijks met ze in contact. Ideeën over de invulling van het afscheid komen gaandeweg de week die we samen beleven aan beide kanten. Zodoende wordt het een afscheid waar de nabestaanden en ook ik met een heel goed gevoel naar kunnen terugkijken.

Was dat dan niet zo bij de grote onderneming? Nee, niet zoals ik het nu ervaar. Natuurlijk kon ik destijds alles netjes regelen, maar binnen de onderneming kon ik met de beste wil van de wereld de nabestaanden niet helpen op de manier zoals dat ik dat nu doe, dat lukte gewoon niet. Er was daar niet genoeg tijd en ruimte voor om creatief te zijn en voldoende aandacht te schenken aan de mensen. Alles ging redelijk ‘standaard’, persoonlijke inbreng was lastig. Soms lukte dat wel en daar werd ik dan ook heel blij van. Maar ‘soms’ gaf mij niet genoeg voldoening en daardoor werd ik steeds ongelukkiger. Tijd dus voor Infinity Uitvaartzorg, om het te gaan doen zoals het voor mij écht goed zou voelen en dat doet het nu ook! En ik merk aan alle reacties van de nabestaanden na de uitvaart dat zij dit ook zo ervaren.

Maar hoe kan ik duidelijk maken waarom men dus zou kiezen voor een kleine onderneming zoals Infinity Uitvaartzorg? Even een vergelijking… als je in een restaurant goed hebt gegeten, maar de bediening was traag, gaf te weinig aandacht, was correct maar niet oprecht betrokken en aan het eind van de rit kreeg je ook nog eens een pittige rekening gepresenteerd, dan ga je daar toch niet nog een keertje heen? En als je het van tevoren geweten had, dan was je er toch zéker niet heen gegaan?

Maar goed, wat betreft uitvaartverzorging, weet men veelal niet beter. Het is meestal een eerste keer (gelukkig) dat iemand met het verzorgen van een uitvaart te maken krijgt en dus geen ervaring heeft en ook geen vergelijking kan maken. Dan is het fijn als er iemand in je omgeving is die uit ervaring een goede en warme uitvaartverzorger kan aanbevelen. Er is namelijk wel degelijk een wezenlijk verschil tussen ‘netjes geregeld’ en ‘warm en liefdevol verzorgd’. Dat laatste is wat ik wil en kán zijn en doen.

Kortom, in 2016 terugblikkend naar de afgelopen jaren als uitvaartverzorger van Infinity Uitvaartzorg: Het was warm en liefdevol en heeft me ongelofelijk veel voldoening gegeven!

Ik kan nu oprecht zeggen: Heel anders | Infinity Uitvaartzorg
Read More

Verhalen – Leven

Op 25 maart 2013 overleed mijn vader. Het was voor mij volkomen onverwacht. Hij had COPD en in de loop der jaren zag ik dat hij steeds minder lucht kreeg en steeds minder mobiel werd. Op een keer belde ik bij hem aan en het duurde een hele tijd voordat opeens het raam open ging en hij mij de sleutel van de voordeur gaf.

Toen ik binnen kwam had hij wel tien minuten nodig om op adem te komen en om weer wat te kunnen zeggen. Het raam was maar anderhalve meter van zijn bed vandaan… Het was vreselijk om te zien en daarom vroeg ik; ‘Waarom doe je dan open? Ik was wel naar de buren gelopen om de sleutel op te halen.’ Toen zei hij iets wat ik nooit zal vergeten; ‘Ik laat mijn meisje toch niet voor de deur staan?’.

Nog ruim een jaar heeft hij op bed gelegen, met een knopje om de deur open te doen, de PC aangesloten op een groot TV scherm, toetsenbord op zijn schoot, de Senseo naast hem en steeds meer thuiszorg per dag, ieder dag. Hij gaf aan dat het steeds slechter met hem ging, dat hij het gevoel had dat hij door een rietje moest ademen. Maar dat hij zou komen te overlijden, daar had ik geen rekening mee gehouden. En opeens was het dan zover… Hij was bang om te stikken, maar is gelukkig heel rustig ingeslapen in het bijzijn van mijn twee zussen en mij.

Nu pas begrijp ik, als nabestaanden mij vertellen dat het overlijden onverwacht was, waarom dat zo voelt. Het is altijd onverwacht, al zit je er naast en weet je dat het er aan komt. En ik begrijp nu ook, als je dierbare is overleden, dat de persoon er (meestal) heel anders uit ziet. Mijn vader was heel mooi verzorgd, haartjes gekamd, baardje getrimd, echt heel mooi! Maar dit was in mijn ogen slechts zijn omhulsel, dat was duidelijk te zien.

Ik vroeg me ook af of ik mijn beroep nog wel goed zou kunnen uitoefenen, vlak na zijn overlijden. Toen ik weer begon, gebeurden er weer wonderlijke dingen. Bij de eerste drie uitvaarten die ik mocht verzorgen zat ik aan tafel met drie dochters! Dat gebeurt echt niet vaak, dat er alleen maar drie dochters om de tafel zitten, maar het gebeurde drie keer achter elkaar. Ik vond dat best zwaar, moest me wel een keertje terugtrekken naar het toilet en bij één kon ik mijn tranen even niet bedwingen toen ik met een van de dochters in de lift stond en ze mij met tranen in haar ogen vertelde hoe moeilijk ze het had en ik zei dat ik het begreep.

Zijn overlijden en de gebeurtenissen er omheen hebben me veel geleerd en het heeft er voor gezorgd dat ik nu nóg beter kan begrijpen hoe nabestaanden zich moeten voelen. Ik ben er tenslotte nu ook een.

Maar … ik begon dit verhaal met het woord “LEVEN”. Ik ben door medewerkers van dit mooie magazine dat zo heet geïnterviewd en zij hebben een mooie foto van me gemaakt. Mijn interview met foto wordt in de komende editie geplaatst. Ondanks dat ik veel met de dood te maken heb, weet ik (misschien wel meer dan anderen) het leven ook zeer te waarderen en ik kan er ook heel erg van genieten. Daar gaat dit blad dan ook over, over de fijne en mooie dingen die we kunnen doen, ervaren en beleven. Geniet er van!LEVEN_WINTER2015_Infinity UitvaartzorgHet thema van deze editie is “Dorpsstraat Zoetermeer” en ze zullen dus veelvuldig in de Dorpsstraat worden verspreid. Ook liggen ze vanaf komende week op allerlei plekken waar mensen moeten wachten of rustig kunnen zitten, zoals in bibliotheken, wachtkamers, leestafels enz. en ze zijn ook te koop bij enkele boekhandels. Het verspreidingsgebied is Den Haag, Delft, Leidschendam-Voorburg, Midden-Delfland, Pijnacker-Nootdorp, Rijswijk, Wassenaar, Westland en uiteraard Zoetermeer.

Verhalen – Leven | Infinity Uitvaartzorg
Read More

Nieuws – Infinity Uitvaartzorg in Zoetermeerse media

Het is alweer even geleden dat ik in het Streekblad van Zoetermeer heb gestaan. Af en toe moet ik toch nog even laten zien dat ik nog steeds werkzaam ben in Zoetermeer, Den Haag en omgeving. En na aanleiding van het vorig bericht over het Keurmerk Persoonlijke Uitvaart, leek het nu wel gepast dit wat wijder te verspreiden dan alleen op Facebook en mijn website.

Lees hieronder mijn geplaatste advertorial in Het Streekblad Zoetermeer d.d. 24 september 2015

 

Infinity Uitvaartzorg Zoetermeer

 

Read More

Nieuws – Hoezo persoonlijk, dit mag u toch verwachten?

logo72dpi

Het is voor mij als uitvaartondernemer best lastig om tot uitdrukking te brengen waarom ik onderscheidend ben ten opzichte van andere uitvaartondernemers. Iedere ondernemer roept zo’n beetje hetzelfde over zijn bedrijf. Men benoemt persoonlijke benadering, stijlvol, respect, vertrouwen, kwaliteit etc. Uiteraard zijn dit waarden die u mag verwachten van een uitvaartondernemer, maar dat maakt je nog niet onderscheidend.

Er zijn ook vele ondernemers die het “trucje” wel kennen en weten hoe je de zaken moet organiseren, welke vragen je moet stellen en hoe je een uitvaart moet begeleiden. Wees alert op antwoorden als “dat is niet gebruikelijk” of “wij doen dit altijd zus of zo”. De uitvaart zal dan ongetwijfeld keurig geregeld zijn, maar voelt niet altijd even betrokken en persoonlijk. Er bestaan keurmerken in de uitvaartzorg die allerlei protocollen opstellen waar je als ondernemer aan moet voldoen, allerlei formulieren die je moet gebruiken, de manier waarop je een ‘dossier’ moet bijhouden etc. Dan weet je nog steeds niet of je een persoonlijke uitvaartverzorger bent.

Wat een belangrijke maatstaf is, is wat nabestaanden terugkoppelen na de uitvaart, hoe zij alles ervaren hebben. Naar mijn beleving is dit de beste manier om te weten of je je werk goed doet en of je bijvoorbeeld een keurmerk verdient. Nu is er een nieuw keurmerk opgericht, Keurmerk Persoonlijke Uitvaart. De beoordeling wordt gedaan door de nabestaanden voor wie de uitvaartondernemer een uitvaart heeft mogen verzorgen. De beoordeling van nabestaanden is dus bepalend of de uitvaartondernemer het keurmerk mag blijven voeren.

Ondanks al die keurmerken, kun je je nog steeds afvragen, hoe weet ik dan of de uitvaart echt persoonlijk zal worden? Ik kan het nog steeds niet goed verwoorden, maar gelukkig de nabestaanden wel. Hier een greep uit hun persoonlijke reacties:

Begraafplaats-Zoetermer-Infinity-Uitvaartzorg

‘…perfect afgestemd op en grensverleggend meegedaan bij een eigenzinnige familie zoals wij’
‘…in alles heeft Monique onze verwachtingen overtroffen…’
‘…de klik tussen ons is er voortdurend geweest…’
‘…je begreep heel goed onze unieke situatie…’
‘…het juiste gevoel, emotie en jouw subtiele sturing hebben bijgedragen tot een alom gedragen bewondering…’
‘…geweldig hoe Monique ons heeft bijgestaan, niets was te veel gevraagd…’

Ondanks dat ik nu ook het Keurmerk Persoonlijke Uitvaart mag dragen, hecht ik nog steeds het meeste waarde aan het ongelofelijk warme gevoel, welke ik overhoud aan persoonlijke reacties als bovenstaande…

Monique

Read More